Procedury endoskopowe w okolicy biodra

Poznaj anatomię stawu biodrowego...

Do niedawna uważano, że staw biodrowy jest zbyt zwartym stawem, aby dotrzeć do niego małoinwazyjną techniką endoskopową. Okazało się, iż wielu konserwatywnych ortopedów było w błędzie. Z powodzeniem można uniknąć dużych cięć na rzecz kilku, niewielkich ( 1cm) dostępów artroskopowych. Artroskopia stawu biodrowego jest przyszłością diagnostyki jak i technik rekonstrukcyjnych stawu biodrowego. Obecnie sądzi się, iż może ona odsunąć w czasie potrzebę wykonania endoprotezoplastyki, czyli wymianę tego stawu.

OrvitClinic jest pierwszym prywatnym ośrodkiem w regionie w którym wykonuje się artroskopie stawu biodrowego. Wykonujemy między innymi:

- artroskopię stawu biodrowego

- artroskopowe leczenie konfliktu panewkowo-udowego

- endoskopowe leczenie biodra trzaskającego

Artroskopia diagnostyczna stawu biodrowego

Zabieg przeprowadza się z wykorzystaniem narzędzi dedykowanych do tej procedury. Są one dłuższe niż te używane w pozostałych stawach. Niezbędne jest również użycie stołu wyciągowego i podglądu RTG (tzw. "ramie C").  

Operację poprzedza profilaktyka antybiotykowa.
Pacjent otrzymuje na godzinę przed zabiegiem jednorazowo dawkę antybiotyku we wlewie dożylnym.
Znieczulenie pacjenta do zabiegu.
Ze względu na długi czas operacji (średnio 2-3 godziny), znieczuleniem z wyboru jest pełne znieczulenie ogólne pacjenta.
Ułożenie pacjenta do zabiegu.
Po wykonaniu znieczulenia pacjent układany jest przez personel medyczny na specjalnym operacyjnym stole wyciągowym. Za stopy pacjenta stosowany jest wyciąg w osi kończyny aby uzyskać symetryczne rozciągnięcie stawu biodrowego.
Zabieg operacyjny rozpoczyna się od lokalizacji stawu biodrowego pod kontrolą ramienia C, następnie chirurg posługując się pomocą promieni rentgenowskich zakłada pierwszy portal artroskopowy ( portal przednio-boczny) dla układu optycznego. Kolejny portal roboczy ( portal przednio-środkowy) tworzony jest już pod kontrolą wizji. W rzadkich przypadkach wykorzystuje się trzeci portal (portal tylno-boczny). Po wprowadzeniu narzędzia badawczego (haczyka) przez jeden z portali roboczych, podążając optyka za nim, bada się poszczególne elementy stawu biodrowego tj.; obrąbek stawowy, chrząstka stawowa oraz wszelkie ich uszkodzenia. Kończąc zabieg chirurg ortopeda zakłada po jednym szwie na każdy portal oraz, tak szybko jak się to da, zwalnia wyciąg za stopy. W stawie nie pozostawia się żadnych drenów, jak to się robi w przypadku zabiegów artroskopowych na stawie kolanowym.
Okres pooperacyjny.
Pierwszą dobę po zabiegu pacjent spędza odpoczywając w łóżku. Jako profilaktykę przykurczów zgięciowych w biodrze poleca się pacjentowi czasowe leżenie na brzuchu od pierwszych godzin pooperacyjnych. Okolicę dostępów artroskopowych chłodzi się przez 20 minut co 2 godziny, jako leczenie p/bólowe oraz p/obrzękowe.
Pacjent otrzymuje profilaktykę p/zakrzepową od dnia operacji.
W drugiej dobie po zabiegu pacjent zostaje pionizowany oraz przy pomocy kul łokciowych opuszcza oddział pooperacyjny.
Prowadzenie pacjenta po zabiegu artroskopii biodra.
Jest bardzo indywidualnym zagadnieniem. Zaleca się chodzenie o kulach łokciowych, odciążając częściowo operowaną kończynę, przez okres 2-4 tygodni. Leki p/bólowe jeśli to konieczne. Stopniowo intensyfikowane ćwiczenia pod kontrolą rehabilitanta oraz w domu po usunięciu szwów (10-12 dzień po zabiegu).

Artroskopowe leczenie konfliktu udowo-panewkowego stawu biodrowego


Co to jest konflikt udowo-panewkowy?
Konflikt udowo-panewkowy (ang. FAI- femoroacetabularo impingment) powstaje gdy na szyjce kości udowej pojawia się naddatek tkanki kostnej (typ CAM czyli „krzywki") lub naddatek ten występuje na stropie kostnym panewki stawu biodrowego (typ Pincer czyli „kleszczykowaty"). W praktyce jednak najczęściej występują oba typy naraz (typ „mieszany"). W wyniku zginania biodra dochodzi do konfliktowania się wymienionych struktur anatomicznych co powoduje ból u pacjenta i/lub ograniczenie ruchomości w stawie biodrowym.
Na czym polega zabieg leczenia konfliktu udowo-panewkowego?
Podczas standardowej artroskopii stawu biodrowego chirurg ortopeda musi odszukać miejsce konfliktu, a następnie wykonać plastykę szyjki kości udowej i/lub stropu kostnego panewki. Wykonuję to przy pomocy narzędzi artroskopowych tj.; shaver, waporyzator czy frez kostny.
Często podczas artroskopii stwierdza się uszkodzenie obrąbka stawowego, przy masywnych jego uszkodzeniach zabieg ogranicza się do usunięcia uszkodzonego fragmentu.. U osób młodych lub uszkodzeniach obrąbka bez przerwania jego ciągłości metodą z wyboru jest jego zszycie przy pomocy implantów (kotwice XXX Smith&Nephew).
Prowadzenie pacjenta po zabiegu.
Prz masywnej plastyce szyjki kości udowej zalecane jest odciążanie operowanej kończyny nawet przez okres do 6 tygodni. W przypadku szycia obrąbka stawowego pacjent wymaga ostrożniejszego prowadzenia ćwiczeń przez rehabilitanta.

Endoskopowe leczenie biodra „trzaskającego" zewnętrznego

Co to jest biodro trzaskające (ang. snapping hip)?

Jest to zespół objawów, którego przyczyną jest „przeskakiwanie" pasma biodrowo-piszczelowego nad krętarzem większym kości udowej. Przeskakiwaniu towarzyszy dyskomfort i nierzadko ból. Krętarz większy jest najbardziej wystającą kostną częścią biodra, nad nim rozciągają się włókna powięziowo- mięśniowe, tzw. pasmo biodrowo-piszczelowe (ang. iliotibial band). W przypadku bliznowacenia tego pasma, staje się ono zbyt napięte i podczas ruchu zginania biodra wyczuwane jest jego przetoczenie nad krętarzem, charakterystyczny „trzask".
Leczenie biodra trzaskającego?
Standardowe leczenie polegało na przecięciu napiętego pasma w poprzek lub wykonaniu plastyki „Z", co wymagało dużego cięcia skórnego w okolicy bocznej biodra. Zaletą leczenia endoskopowego, czyli przez „dziurkę od klucza", jest zmniejszenie wielkości blizny pooperacyjnej. To głównie względy estetyczne wymusiły stworzenie techniki endoskopowej do leczenia tego rodzaju schorzeń.
Jak wygląda zabieg endoskopowy?
Po znieczuleniu pacjenta (znieczulenie ogólne lub „w kręgosłup") zostaje on ułożony na zdrowym boku. Po jałowym umyciu operowanego biodra, chirurg ortopeda obkłada pole operacyjne w ten sposób aby mógł w trakcie zabiegu poruszać swobodnie operowaną kończyną w każdym kierunku.
U szczytu krętarza większego, po bocznej stronie uda, wykonywane jest niewielkie cięcie skórne (ok. 5-6mm) oraz drugie takie same kilka centymetrów dystalnie. Są to porty robocze, jeden do założenia układu optyki, drugi do wprowadzenia narzędzia. Po wytworzeniu przestrzeni roboczej oraz wstępnej hemostazy, przy użyciu waporyzatora wykonuję się podłużne cięcie pasma biodrowo-piszczelowego. Następnie aby wykonać dwa cięcia poprzeczne wytwarzany jest trzeci dostęp endoskopowy ( cięcie skórne 15mm). W trakcie zabiegu cały czas sprawdzane przeskakiwanie pasma, a kończy się on w trakcie uzyskania całkowitego jego braku. Często aby uniknąć krwiaka pooperacyjnego tej okolicy, chirurg zakłada drenaż ssący Redona. Cięcia skórne zszywa się estetycznym szwem śródskórnym lub techniką bezszwową Steri-strip.
Okres pooperacyjny.
Po dobie spędzonej na oddziale opieki pooperacyjnej, usuwa się dren a pacjent opuszcza oddział o własnych siłach. W przypadku umiarkowanych dolegliwości bólowych zlecane jest częściowe odciążanie operowanej kończyny przy pomocy kul łokciowych. W pierwszych dniach pooperacyjnych stosowane są zimne okłady (20minut co 2 godziny) oraz doustne leki p/bólowe (jeśli to konieczne).W przypadku zastosowania szwów skórnych usuwa się je po 12-14 dniach od zabiegu. Rehabilitacja polega na rozciąganiu mięśni i powięzi celem zapobiegania bliznowacenia się przeciętych tkanek.