Więcej o metodzie PNF...

Wzorce ruchowe PNF  to ruchy przebiegające trójpłaszczyznowo, prowadzone wzdłuż diagonalnych ,dzięki czemu dochodzi do zaktywizowania dużej ilości mięśni należących do tego samego łańcucha mięśniowego.Za najważniejszą  komponentę ruchu uważa się rotację. Warunkuje ona  siłę i koordynację wykonywanego ruchu.

Założeniem terapii jest praca nad funkcją. Zgodnie z koncepcją PNF badanie i terapia stanowią integralnącałość i wzajemnie się implikują. Terapeuta w terapii wykorzystuje irradiację, a więc przeniesienie pobudzenia z miejsc najbardziej sprawnych ruchowo do miejsc  uszkodzonych. PNF wiele uwagi poświęca także kontroli motorycznej  pacjenta.

 Metodę PNF stosuje się w neurologii, ortopedii, pediatrii, chorobach nerwowo-mięśniowych, wadach postawy czy skoliozach.

 PNF jest metodą przyjazną pacjentowi, ponieważ uwzględnia podczas planowania terapii potrzeby ruchowe i problemy pacjenta. Najważniejsze w terapii są:

  • pozytywne rozpoczęcie terapii,
  • jasno określone, osiągalne cele,
  • poszukiwanie  funkcjonalnych rozwiązań dla problemów ruchowych dnia codziennego pacjenta,
  • wyjaśnianie zasad  wykonywania poszczególnych aktywności w celu unikania  patologicznej kompensacji,
  • nauka  zmian pozycji oraz ruchów globalnych  jakie wszyscy wykonujemy w życiu codziennym,                     W metodzie PNF ze względu na sumowanie się podczas terapii wielu bodźców odbieranych przez pacjenta dochodzi do  stymulacji polisensorycznej.W ćwiczeniach aktywizowany jest wzrok, słuch, receptory dotyku, równowagi, czucia głębokiego i wiele innych.

W terapii PNF wykorzystywane są techniki uczące ruchu i koordynacji, stabilizujące, rozluźniające, mobilizujące, przeciwbólowe , a także program ćwiczeń funkcjonalnych na materacu, nauka chodzenia, usprawnianie funkcji wegetatywnych (mięśni twarzy, języka oraz funkcji oddychania połykania i artykulacji), a pośrednio dochodzi również do regulacji pracy autonomicznego układu nerwowego, szczególnie podczas terapii oddechowej oraz oddziaływań w obrębie tułowia i klatki piersiowej.