Powiązane filmy
Procedury artroskopowe na stawie barkowym

Poznaj anatomię stawu barkowego

Artroskopia stawu barkowego

jest złożoną procedurą składająca się z endoskopii stawu ramienno-łopatkowego oraz przestrzeni podbarkowej. W trakcie zabiegu możliwe jest wykonanie szeregu artroskopowych zabiegów naprawczych, m.in.:

- rekonstrukcja obrąbka (uszkodzenia typu Bankarta, SLAP)

- tenodeza (przeniesienie) ścięgna głowy długiej mięśnia dwugłowego (bicepsa)

- rekonstrukcja stożka rotatorów

dr Paczesny wykonuje artroskopie barku

Artroskopia stawu barkowego

Jak wygląda znieczulenie do zabiegu?
Znieczuleniem z wyboru jest znieczulenie ogólne ( „pełna narkoza"). W wybranych przypadkach stosuje się połączenie znieczulenia ogólnego i miejscowe znieczulenie splotu barkowego, celem utrzymania analgezji ( zniesienia bólu) do kilku godzin po zabiegu.
Jak wygląda ułożenie pacjenta do zabiegu?
Po znieczuleniu pacjent układany jest na zdrowym boku, a operowana kończyna zostaje ustawiona w odwiedzeniu na wyciągu pośrednim. Pod głowę, klatkę piersiowa i inne punkty kostne zostają podłożone żelowe podkładki, tak aby zapewnić jak największy komfort pacjentowi.
Jak wygląda zabieg operacyjny?
Z niewielkiego cięcia skórnego na przedłużeniu krawędzi tylnej wyrostka barkowego zakładany jest dostęp (portal) tylno-boczny, przez który wprowadza się układ optyczny z kamerą. Już pod kontrolą wzroku zakłada się portal przednio-przyśrodkowy. Następnie po wprowadzeniu do niego narzędzia badawczego (haczyka), podążając za nim optyką, bada się poszczególne struktury stawu ramiennego tj.; obrąbek stawowy, chrząstkę, ścięgno głowy długiej bicepsa oraz ścięgna stożka rotatorów. Kończąc endoskopie stawu, wykorzystując uprzednie portale, ocenia się przestrzeń podbarkową. Jest to przestrzeń między ścięgnami stożka rotatorów a wyrostkiem barkowym łopatki. Po zakończeniu zabiegu zakłada się po jednym szwie skórnym.
Okres pooperacyjny?
W pierwszej dobie pooperacyjnej pacjent otrzymuje leki p/bólowe, jeśli to konieczne. Operowana ręka odpoczywa na temblaku a bark jest chłodzony celem zmniejszenia obrzęku.
W pierwszych dniach pooperacyjnych pacjent ćwiczy izometrycznie mięśnie barku oraz czynnie staw łokciowy i nadgarstkowy. Po usunięciu szwów operacyjnych ( 10-14 doba) rozpoczyna się bardziej złożone ćwiczenia pod kierunkiem fizjoterapeuty.

Artroskopowa rekonstrukcja obrąbka stawu ramiennego

Co to jest obrąbek stawowy?
Jest to okrężna struktura zbudowana z chrząstki włóknistej, która jest przedłużeniem panewki łopatki. Pogłębia panewkę dzięki czemu przyczynia się do ochrony głowy kości ramiennej przed uderzeniami o kostny brzeg panewki oraz zabezpieczenia pełnego ruchu w stawie. Jest strukturą wewnątrzstawową, która jest bogato unaczyniona i unerwiona co determinuje silne dolegliwości bólowe w przypadku jego uszkodzenia. Działa jak „uszczelka", która zapewnia podciśnienie w stawie ramiennym, utrzymując głowę kości ramiennej w panewce stawowej.
Najczęstszym uszkodzeniem obrąbka są uszkodzenie obrąbka górnego (typu SLAP, ang. superior labrum anterior-posterior) oraz przedniego (tzw. typu Bankarta).
Na czym polega zabieg operacyjny?
Podczas standardowej artroskopii chirurg ortopeda potwierdza uszkodzenie obrąbka. Następnie odświeża miejsce jego uszkodzenia. Przy pomocy kotwic tytanowych (Twinfix Suture Anchors Smith&Nephew) wkręcanych w krawędź panewki oraz zintegrowanych z nimi nici przyszywa obrąbek stawowy do miejsca uszkodzenia. W zależności od wielkości uszkodzenia obrąbka używa się adekwatną ilość kotwic.
Prowadzenie pacjenta po zabiegu rekonstrukcji?
W pierwszej dobie pooperacyjnej pacjent otrzymuje leki p/bólowe, jeśli to konieczne, bark jest chłodzony celem zmniejszenia obrzęku.
Kończynę operowaną unieruchamia się w stabilizatorze (ortezie) z ograniczeniem rotacji, na okres 4 tygodni.
W ortezie pacjent ćwiczy izometrycznie mięśnie kończyny górnej.
Szwy operacyjne usuwa się w 10-14 dobie po operacji.

Artroskopowa tenodeza głowy długiej mięśnia bicepsa

Co to jest tenodeza?
Tenodeza jest alternatywą do tenotomii, czyli odcięcia ścięgna. Polega na ufiksowaniu przyczepu ścięgna w innym wyznaczonym punkcie.
Kiedy wykonujemy tenodezę bicepsa?
W przypadku izolowanej tendinopatii lub patologii stożka rotatorów wykonujemy tenodezę bicepsa celem zmniejszenia dolegliwości bólowych. Tendinopatia to przewlekły degeneracyjny proces zapalny ścięgna prowadzący do jego rozwłóknienia, a w konsekwencji do jego zerwania. Powoduje to ból przedniej części ramienia, promieniujący do łokcia.
Na czym polega zabieg operacyjny?
Podczas artroskopii stawu barkowego chirurg ortopeda odcina ścięgno głowy długiej bicepsa. Poprzez dodatkowy portal endoskopowy przednio-boczny, do stawu ramiennego, zostaje wprowadzona tytanowa kotwica, która fiksuje ścięgno w okolicy guzka większego kości ramiennej.
Jak wygląda okres pooperacyjny?
W pierwszej dobie pooperacyjnej pacjent otrzymuje leki p/bólowe, jeśli to konieczne, bark jest chłodzony celem zmniejszenia obrzęku.
Kończynę operowaną unieruchamia się w stabilizatorze (ortezie) z ograniczeniem rotacji, na okres 4 tygodni. W ortezie pacjent ćwiczy izometrycznie mięśnie kończyny górnej.
Szwy operacyjne usuwa się w 10-12 dobie po operacji.


Artroskopowa rekonstrukcja stożka rotatorów stawu barkowego

Co to jest stożek rotatorów?
Inaczej zwany pierścieniem rotatorów, jest to struktura powstała z ścięgien czterech mięśni obręczy barkowej; m. nadgrzebieniowego, m. podgrzebieniowego, m. połopatkowego i m. obłego mniejszego. Jego funkcją jest rotowanie i odwodzenia ramienia w stawie barkowym.
Do uszkodzenia struktury pierścienia dochodzi w wyniku urazu lub przewlekłych, postępujących zmian degeneracyjnych w ścięgnie lub jego przyczepie (entezopatia).
Innym rodzajem uszkodzenia ścięgna jest jego wapniejące zapalenie. Proces zapalny powoduje odkładanie się złogów wapnia w wewnątrz ścięgna powodując nagły, silny ból oraz osłabiając jego wytrzymałość.
Jak wygląda zabieg naprawy ścięgna pierścienia rotatorów?
Podczas artroskopii barku chirurg ortopeda potwierdza przerwanie ciągłości ścięgna. Następnie przygotowuje miejsce, aby przystąpić do jego naprawy. Do zszycia ścięgna używa się tytanowych kotwic (Suture Anchors Smith&Nephew). Aby wprowadzić kotwicę do stawu, i następnie wkręcić ją w głowę kości ramiennej, trzeba wykonać jeden lub dwa dodatkowe portale boczne. Każda z kotwic posiada nici, którymi przeszywa się ścięgno. Następnie naciąga się je o przyszywa do miejsca zakotwiczenia. Często czynności szycia pierścienia łączy się z procedurą tenodezy lub tendotomii ścięgna głowy długiej bicepsa oraz procedurą uwolnienia przestrzeni podbarkowej.
Jak wygląda okres pooperacyjny?
Aby utrzymać efekt operacyjnego zszycia uszkodzonego ścięgna unieruchamia się operowaną kończynę górną w stabilizatorze odwodzącym (ortezie) na okres 4-6 tygodni. W ortezie pacjent ćwiczy izometrycznie mięśnie kończyny górnej oraz ruchy w stawie łokciowym. W pierwszej dobie pooperacyjnej pacjent otrzymuje leki p/bólowe, jeśli to konieczne, bark jest chłodzony celem zmniejszenia obrzęku.
Szwy operacyjne usuwa się w 10-12 dobie po operacji.